
Sibren wordt rap groter en minder ongeduldig. Hij ligt steeds langer tevreden op zijn rug in de box. Als hij maar iets heeft om naar te kijken, zo’n ronddraaiend Nijntje-tingeltangelding bijvoorbeeld. Sinds een paar dagen steekt hij zelfs zijn handen ernaar uit, al dan niet per ongeluk.
Zijn zussen kunnen ook iets nieuws: Isa kan eindelijk fietsen zonder zijwieltjes en Marijn kan schommelen zonder eerst geduwd te worden.

